เขียน Prompt อย่างไรไม่ให้ข้อมูลลับหลุด: คู่มือสำหรับพนักงาน

คำตอบสั้น

ใช้ Prompt ที่ให้บริบทเท่าที่จำเป็น เปลี่ยนชื่อและตัวเลขจริงเป็นข้อมูลสมมติ และตรวจไฟล์แนบกับภาพด้วย การปิดชื่ออย่างเดียวอาจยังเหลือรายละเอียดที่เชื่อมกลับถึงบุคคลหรือโครงการได้

Prompt ที่ดีไม่จำเป็นต้องมีข้อมูลจริงครบทุกบรรทัด หลายงานต้องการเพียงโครงสร้างน้ำเสียงหรือแนวคิด เช่น ร่างอีเมลติดตามงาน การส่งชื่อผู้ติดต่อ ยอดขาย และเงื่อนไขสัญญาทั้งฉบับจึงอาจเพิ่มความเสี่ยงโดยไม่เพิ่มคุณภาพอย่างมีนัยสำคัญ

ถามก่อนว่าจำเป็นต้องส่งอะไร

เริ่มจากวัตถุประสงค์ ถ้าต้องการร่างอีเมลให้ระบุบทบาทผู้รับ โทน และผลลัพธ์ที่ต้องการด้วยข้อมูลสมมติ เช่น ลูกค้า A และโครงการตัวอย่าง ถ้าเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลจริง ให้ตรวจการอนุมัติของเครื่องมือและเจ้าของข้อมูลก่อน การจัดชั้นข้อมูลใน DLP เป็นตัวช่วยบังคับนโยบาย ไม่ใช่ตัวแทนการตัดสินใจนี้

ลบมากกว่าชื่อและหมายเลข

ชื่อไฟล์ ความเห็นในเอกสาร Sheet ที่ซ่อน ประวัติแก้ไข และภาพหน้าจออาจมีข้อมูลที่ไม่ได้ตั้งใจส่ง การแทนชื่อด้วย A ยังอาจเชื่อมกลับได้จากตำแหน่ง รายได้ หรือเหตุการณ์เฉพาะ ถ้าต้องส่งข้อมูลชุดหนึ่ง ควรสร้างชุดส่งออกใหม่ที่เหลือเฉพาะฟิลด์จำเป็น และให้คนตรวจไฟล์นั้นก่อนส่ง

ตรวจคำตอบก่อนนำไปใช้

คำตอบ AI อาจมีข้อความที่ไม่มีหลักฐานหรือเผลอรวมรายละเอียดที่ไม่ควรเปิดเผย ตรวจข้อเท็จจริง ตัวเลข และผู้รับก่อนส่งออก อย่าใช้คำสั่งว่าเก็บเป็นความลับหรือห้ามบันทึกใน Prompt แทนข้อตกลงและการตั้งค่าของบริการ

รายการตรวจสอบก่อนนำไปใช้

• ใช้ข้อมูลสมมติเมื่อโจทย์ไม่ต้องการข้อมูลจริง
• ตรวจข้อความ ไฟล์แนบ รูปภาพ และข้อมูลแฝง
• ห้ามใส่รหัสผ่าน API key และข้อมูลลับที่ยังไม่ได้อนุมัติ
• ตรวจผลลัพธ์กับแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ก่อนส่ง

ตัวอย่าง Prompt ที่ลดความเสี่ยงคือ ขอร่างอีเมลสุภาพติดตามกำหนดส่งของโครงการสมมติ โดยไม่ใส่ชื่อลูกค้า เลขสัญญา หรือข้อมูลจริง จากนั้นคนจึงเติมข้อมูลในเครื่องมือองค์กรที่อนุมัติ

กรณีทดลองที่ควรนำไปคุยกับทีม

เปลี่ยนโจทย์ร่างข้อเสนอจากสัญญาจริงเป็นแม่แบบที่ไม่มีคู่ค้า ราคา หรือเงื่อนไขลับ

กรณีนี้เป็นแผนทดสอบที่เสนอ ไม่ใช่ผลทดลองหรือคำรับรองของลูกค้า ให้ระบุระบบและรุ่นจริง ผู้รับผิดชอบ ผลคาดหวัง และผลที่เกิดขึ้นก่อนตัดสินใจขยายงาน